| File:Fundación Joaquín Díaz – ATO 00592 04.ogg – Wikimedia Commons |
| Pregúntale a las estrellas si por la noche me ven llorar pregúntale si yo busco para quererte e n la soledad Pregúntale al manso rio si el llanto mío lo ven correr Pregúntale a todo el mundo si no es profundo mi parecer Pregúntale a todo el mundo si no es profundo mi parecer. |
Las cinco villas (Brincau)
Ponferrada buena villa,
Cacabelos buen lugar,
Villafranca de mi vida
yo no te puedo olvidar.
Bembibre es muy buena villa
porque tiene cerca el monte,
Cacabelos también villa
por el Barrio de San Roque.
Gran villa de Carracedo,
qué grandeza has disfrutado
al tener como patrono
al glorioso San Bernardo.
Viva El Bierzo, viva El Bierzo,
que también viva Castilla.
Tengo el amor castellano,
por eso quiero que viva,
por eso quiero que viva.
Pastora probada por su hermano – Aira da Pedra-Villafranca
Romance | Audio https://archivoreinoleon.es/registros/pastora-probada-por-su-hermano-aira-da-pedra/?categorias_registros=tradicion-oral
—Ai Rufina hermosa tu que faes eiquí.
—Tou cuidando o gando non mo veis eiquí.
—Déixate de gando e vente conmigo,
soa nesa serra córreche peligro.-
—Eu contigo, neno, nin fui nin eirenhe,
dirá o meu amo de qué me acupeinhe.
—Si di o teu amo de qué te acupache,
veu un trombo de auga di que te aveirache.
—Eu mentir non minto que mentir non seie,
voume pra onde o gado que o perdereinhe.
—E se tu o perdes eu iréin buscalo,
válgache Dios, Urbano, cómo veis humano,
vestidín de seda pra buscarche o gado.
—Mangas e manguitos teño de poñere,
pra buscarche o gado e darche pracere.
……………………….. non che fixen dano.
—Si ti es mi ermaue eu túa irmá sonhe,
de canto che dixen pídoche perdónhe.
—Se pides perdónhe estache perdoado,
dame a túa man e monta na cabalo.
Dicen os do pueblo recolléi o gado
que ehí ven a Rufina co sou namorado.
https://archivoreinoleon.es/registros/pastora-probada-por-su-hermano-aira-da-pedra/?categorias_registros=tradicion-oral—Ai Rufina hermosa tu que faes eiquí.
—Tou cuidando o gando non mo veis eiquí.
—Déixate de gando e vente conmigo,
soa nesa serra córreche peligro.-
—Eu contigo, neno, nin fui nin eirenhe,
dirá o meu amo de qué me acupeinhe.
—Si di o teu amo de qué te acupache,
veu un trombo de auga di que te aveirache.
—Eu mentir non minto que mentir non seie,
voume pra onde o gado que o perdereinhe.
—E se tu o perdes eu iréin buscalo,
válgache Dios, Urbano, cómo veis humano,
vestidín de seda pra buscarche o gado.
—Mangas e manguitos teño de poñere,
pra buscarche o gado e darche pracere.
……………………….. non che fixen dano.
—Si ti es mi ermaue eu túa irmá sonhe,
de canto che dixen pídoche perdónhe.
—Se pides perdónhe estache perdoado,
dame a túa man e monta na cabalo.
Dicen os do pueblo recolléi o gado
que ehí ven a Rufina co sou namorado.
